Seinasti tilburðurin av nátasjúku var í fjør

Nú nátatíðin byrjar, tekur Heilsufrøðiliga starvsstovan upp aftur áminningina um at fyribyrgja nátasjúku. 

Síðani 1991 hava verið sjey tilburðir av nátasjúku í Føroyum, tann seinasti í fjør.   

Tey, sum taka náta, eiga at vera í oljuklæðum og vaska tey og onnur klæði, tey hava verið í, væl eftir veiðuna.

Umráðandi er at vaska sær væl um hendurnar, meðan veitt verður, og eftir veiðuna. 

Vanliga byrjar sjúkan fýra til 14 dagar eftir smittuna.

Vanligu sjúkueyðkennini eru lungnabruni við skjálvta og fepri, 39 stig, turrur hosti og høvuðpína. 

Ússaligur og í ørviti

Tann sjúki er ússaligur og ofta í ørviti. Í summum førum kemur sjúkan líðandi og kann vera so lin, at hin sjúki nóg illa kennir seg sjúkan.

Nátar, sum virka sjúkir, eru rak og ússaligir, og eiga ikki at vera tiknir, sigur Heilsufrøðiliga starvsstovan.   

Tá nátin er royttur, skáldaður ella skrædlaður, er vandin fyri smittu lítil og eingin. 

Av tí at bakterian, sum gevur nátasjúku, doyr við hitaviðgerð, er hon burtur, tá natin er kókaður ella stoktur. 

Viðvíkjandi sølu mælir Heilsufrøðiliga starvstovan til, at nátarnir skulu vera skáldaðir ella royttir og ílignir. Teir kunnu eisini vera skrædlaðir.

Á heimasíðuni hjá Starvsstovuni er ymiskt um nátasjúku, millum annað hvussu hon smittar og sjúkueyðkenni.